Wijlen Lense Koopmans

+ +

20130620-Portret Lense Koopmans-ovv-kunstenares Jeanette Laros_low

Direct na zijn vertrek in 2013 als president-commissaris bij de Rabobank sprak ik Lense Koopmans, die interviews doorgaans afhield, in zijn landelijk gelegen huis in Sondel, Friesland. Vrijdag 31 oktober is hij overleden. Ik herinner me dat ik zijn aanblik toen al, een maand na zijn afscheid bij de bank uit Utrecht, frêle vond. Wat ik zo opmerkelijk en ook komisch vond aan het gesprek was zijn kraakhelder uitgesproken weerzin tegen alles wat lijkt op bevlogenheid of engagement. De politiek vond hij 'een volstrekt irrationeel gedoe'. Joop den Uyl ('zo'n rare man') deed hem afscheid nemen van de PvdA. 'Dat is het ergste wat er is: bevlogenheid. Die mensen hebben oogkleppen op, ze zien niet wat er om hen heen gebeurt.' Hij was zelf nooit ideologisch begeesterd. 'Voor geen meter.'

Zoals dat bij mij gaat, spraken we ook over de dood. Fragment:

Hij was bevriend met Harry Lockefeer, oud-hoofdredacteur van de Volkskrant, die zes jaar geleden plotseling overleed aan een hartinfarct. Wim Duisenberg stierf acht jaar geleden in het zwembad bij zijn huis in Frankrijk. Dick Meijs, met wie hij bevriend raakte op het ministerie van Financiën, overleed in 1995 in Den Haag na een kettingbotsing met een vrachtwagen. Bert Heemskerk, de CEO van de Rabobank die Koopmans binnengehaald had, stierf anderhalf jaar na diens vertrek aan een melanoom. ,,Ik heb een heel rijtje oude maten en vrienden die – poeng! – wegvallen”, realiseert Koopmans zich. ,,Dat kan jou ook gebeuren. Daar past niks levensbeschouwelijks bij. Dat is toeval. Ik weiger te geloven dat er een soort regie is van: nou is hij aan de beurt, en nou hij. Apekool. Geloof maar: gewoon onzin. Om daar verder nog ingewikkelde dingen achter te zoeken, dat is aan mij niet besteed. Daar ben ik te nuchter voor, vrees ik.”

Lees het hele artikel, in twee delen, hier en hier.