Tijs van den Brink senior en junior

+ + +

Tijs van den Brink 4737

Kortgeleden sprak ik voor generatieserie 'Geslacht op Geslacht' in maandblad De Nieuwe Koers met EO-voorman Tijs van den Brink (43) en zijn gelijknamige vader, emeritus predikant te Putten (80). Het dubbelinterview haalde de kolommen van beide landelijke christelijke dagbladen, Nederlands Dagblad (hier) en Reformatorisch Dagblad (hier).

Junior vertelde boeiend over zijn worsteling als christelijke journalist. Enigzins tegen wil en dank wordt hij langzaam maar zeker een boegbeeld van het Nederlandse protestantisme, terwijl hij zichzelf niet nadrukkelijk als christen wil profileren. Exemplarisch is zijn wens om de politiek in te gaan, maar dat hij tot onvrede van zijn vader niet per se bij een christelijke politieke partij wil aanschuiven. Tegelijkertijd is het geloof wel zowel motor als meetlat in zijn dagelijkse leven, zoals blijkt uit zijn herinnering aan een interview met Els Borst, toenmalig minister van Volksgezondheid.

 “Als interviewer ben ik groot geworden in de paarse jaren. Ik weet nog dat ik voor TweeVandaag Els Borst moest interviewen over de euthanasiewet. Ik wilde een aantal wezenlijke, kritische vragen stellen, maar zij wist er heel makkelijk mee weg te komen. Ik vond dat ik dat interview behoorlijk verpestte. Toen dacht ik: jongen, dit is echt zonde. Ik was heel erg ontevreden. Dan héb je de kans om op een wezenlijke plek een kritisch interview te houden over zo’n belangrijk onderwerp en dan slaag je daar niet in. Ik vond dat heel frustrerend. Ik wilde haar overtuigen dat het niet deugde wat ze deed. Maar mijn ambitie was veel te groot.”

“Ik heb van huis uit en op school meegekregen dat de mens zondig is van natuur”, zegt Van den Brink. “In de loop van de tijd ben ik daar heel erg van overtuigd geraakt. Dat geldt niet alleen voor anderen, ook voor mijzelf. Het is een cliché, maar er hoeft maar iets te gebeuren en het hele vernisje van beschaving valt weg en mensen gaan als beesten tekeer. Als je kijkt in hoeveel sectoren er de laatste tijd fraude geweest is, wat jarenlang heeft kunnen doorwoekeren, terwijl heel veel mensen ervan wisten, dan bewijst dat alleen maar dat wij niet deugen. Uiteindelijk zijn we allemaal op ons eigen belang uit.”

“Dat is echt schuld. Dat moet op een of andere manier verzoend worden. Ik geloof dat Jezus die schuld op zich genomen heeft. Dat heeft hij ook voor mij persoonlijk gedaan. Dat is wat het geloof voor mij is. Als ik zo’n interview met Borst maak, dan kan ik de zondag daarop in de kerk zitten en weten dat ik weer door mag, dat ik er niet in hoef te blijven hangen. Want ik ervoer dat toen als een zonde, als een falen van mij als christen.”